Առաջին հայացքից տարօրինակ հարց, բայց յուրաքանչյուր ոք, ով եղել է Մերձավոր Արևելքի քաղաքներում, կհասկանա, թե ինչի մասին է խոսքը, այն ժամանակվանից, երբ արաբները ուղտերից տեղափոխվեցին Ferraris, ԱՄԷ-ի քաղաքները կառուցվեցին բացառապես ավտոմոբիլիստների համար: Փաստորեն, արաբները դեռ լրիվ «մեր ժողովուրդը չեն» ու հացի փուռ են գնում տաքսիով (ավելի ճիշտ՝ իրենց ջիպով)։ Հետևաբար, շատ զբոսաշրջիկներ գիտեն, որ ԱՄԷ-ի քաղաքներում ամենուր չէ, որ կարելի է քայլել ոտքով, այնտեղ գրեթե մայթեր չկան:
Իսկ ամռանը քաղաքում զբոսնելը ջերմաստիճանի պատճառով վերածվում է խոշտանգումների՝ քաղաքները կարելի է համեմատել տաք տապակի հետ։
Բայց, ամեն դեպքում, Աբու Դաբին հաճելի բացառություն է՝ կան բազմաթիվ տարածքներ, որտեղ կան ոչ միայն մայթեր, այլ նաև արևից պաշտպանող խաչմերուկներում հովանոցներ։ Էլ չենք խոսում արմավենու և այլ ծառերի մասին, որոնք այստեղ ամենուր աճել են, ստվեր գտնելը խնդիր չէ: Իզուր չէ, որ Աբու Դաբիին անվանում են «այգի քաղաք»։
Բայց հիշեք հեռավորությունների մասին. «քայլելու» տարբերակը հարմար է միայն այն դեպքում, եթե ցանկանում եք զբոսնել ձեր տարածքում (որտեղ գտնվում է ձեր հյուրանոցը): Աբու Դաբին գտնվում է կղզիների վրա, և այս կղզիները միացնող կամուրջները շատ երկար են։ Այսպիսով, մի կղզուց մյուսը զբոսնելը մեկ ճանապարհով կարող է տևել ավելի քան մեկ կամ նույնիսկ երկու ժամ:
Աբու Դաբիի ամենահայտնի փողոցը Կորնիշն է: Երբ մութն ընկնում է, արաբներն իրենք թողնում են իրենց մեքենաների օդափոխվող ինտերիերը և դուրս գալիս դեպի Կորնիշ՝ «իրենց ոսկորները ձգելու և ծովածոցը նայելու համար»։

18 Փետրվարի 2024, Կիրակի | 664